Rok Pański 1681

Daj Panie Boże szczęśliwie, zacząłem ten rok w Olszówce. W ostatki zapustu żeniłem JMości pana Aleksandra Tomickiego w Krakowie z Jej Mścią panią Makowiecką, wdową³⁴⁷³, z domu Gołuchowską. In Iunio, id est³⁴⁷⁴ 21 chorowałem periculosissime³⁴⁷⁵; ledwiem się od furtki³⁴⁷⁶ wrócił, za co niech będzie imię Boskie pochwalone. Niech mię Bóg miłosierny takiej drugiej zachowa okazyjej! In Augusto³⁴⁷⁷ chodziłem do Gdańska; z łaski Bożej przedałem i powróciłem szczęśliwie. Powróciwszy, odprawiłem zgodę między JMością panem Trzemeskim, bratem moim, a JMością panem Kiełczowskim o Klimontów³⁴⁷⁸.

Potem zaraz byłem na weselu Jej Mści panny Tomicki[ej]³⁴⁷⁹ kasztelanki wieluńskiej, w Pińczowie, która za pana Walowskiego³⁴⁸⁰ wydana. Wesele było bardzo zacne i zjazd wielki.

Z tego wesela jechaliśmy wszyscy do Krakowa na wjazd ks. biskupa krakowskiego, Jana Małachowskiego³⁴⁸¹, na biskupstwo krakowskie. Była zaraz tamże konsekracyja na arcybiskupstwo lwowskie JMości ks. Konstantego Lipskiego³⁴⁸². Jeżeli wjazd biskupi pięknie [się] odprawił, nierówno piękniej konsekracyja i wielce dostatnie i bogate częstowania.

Byłem zaś na pogrzebie w Stobnicy wielkiego mego in vita³⁴⁸³ nieprzyjaciela, a przed śmiercią, na lat dwie nieodmiennego przyjaciela, Aleksandra Komornickiego, rotmistrza, który na moich rękach umi[e]rał. I zapraszałem na chleb żałobny; z ukontentowaniem ludzi jest ta mowa. Tego roku pokazał się kometa ad occidentem³⁴⁸⁴. Książę Dymitr³⁴⁸⁵, hetman wielki koronny, umarł. Wojsko stało obozem pod Trembowlą; nie było in opere belli³⁴⁸⁶ w tym roku, tylko leżeli, jedli a pili, a my im po staremu zapłacili.