SCENA IV

Tezeusz, Fedra, Hipolit, Enona, Teramenes

TEZEUSZ

Wreszcie los, po miesiącach tęsknoty i bólu,

Powracając objęciom twym...

Wstrzymaj się, królu;

Powściągnij uczuć swoich tak lube zapędy:

Nie zasługuję dzisiaj na te słodkie względy.

Wracasz, by oto zastać dom swój znieważony;

Nie oszczędziły losy zawistne twej żony.

Niegodnej twego serca i twego widoku,

Trzeba mi jeno szukać ukrycia i mroku.