XX
W ten sposób, Teofilu, nie tak podle
żyć będziesz, ale grunt to przyzwoitość.
Bo jeśli sonet chcesz przemienić w kotlet,
z punktualnością ożeń pracowitość,
wtedy zieloną gęś mieć możesz w godle,
a nad nią pióro złote marki «SKRYTOŚĆ»
Kończę. Pamiętaj, co rzekł B. Słowiczek27.
PISZ I SPRZEDAWAJ, LECZ NIE BIERZ ZALICZEK.
KONIEC Sztuki Rymotwórczej i Objaśnień
Pierwodruk: „Przekrój” 1947, nr 108.
Przypisy:
1. angelologia — nauka o aniołach. [przypis edytorski]
2. Breza, Tadeusz (1905–1970) — powieściopisarz i eseista, dyplomata w służbie II Rzeczypospolitej Polskiej oraz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej; pracował w warszawskim „Kurierze Porannym” (1933–1937), autor m.in. powieści Mury Jerycha (1946), Urząd (1960) oraz esejów Spiżowa brama (1960); w l. 1929–1932 pełnił funkcję sekretarza prasowego i attaché ambasady polskiej w Anglii, w l. 1955–1959 był radcą kulturalnym ambasady polskiej w Rzymie, a w l. 1961–1965 w Paryżu. [przypis edytorski]
3. kompaturka — twarda okładka. [przypis edytorski]
4. Parnas (gr. Παρνασσός: Parnassós) — pasmo górskie w środkowej Grecji; w mit. gr. siedziba Apollina, patrona sztuki, i jego orszaku, złożonego z dziewięciu muz, bogiń i opiekunek różnych dziedzin nauki i sztuki. [przypis edytorski]
5. tok jambiczny — metrum wiersza: stopa dwusylabowa z drugą sylabą akcentowaną. [przypis edytorski]
6. opus (łac.) — dzieło. [przypis edytorski]
7. sekstyna — strofa sześciowersowa. [przypis edytorski]
8. tuszyć (daw.) — mieć nadzieję. [przypis edytorski]
9. Nowe Ateny — publikacja mająca stanowić rodzaj encyklopedii autorstwa Benedykta Chmielowskiego (1700–1763), księdza katolickiego, kanonika kijowskiego, pisarza dewocyjnego; Nowe Ateny powstały w l. 1745–1764 i stanowią przykład upadku umysłowego czasów saskich. [przypis edytorski]
10. Horacy, właśc. Quintus Horatius Flaccus (65–8 p.n.e.) — wybitny rzymski poeta liryczny, autor liryk, satyr i listów, także teoretyk sztuki, jako autor Listu do Pizonów, znanego też jako Ars Poetica (łac. sztuka poetycka); Horacy sformułował w nim zasady stylu klasycznego. [przypis edytorski]
11. Fałbuce — Bucefał (genialny koń starożytny). Przestawienie sylab dla rymu. Licentia poetica. [przypis autorski]
12. Kołoniecki, Roman — Polisch poet.* 1905. [przypis autorski]
13. Parokki — filozof, autor „Babilonu”, emigrant włoski, całkowicie zapoznany w ojczyźnie. Zmarł w Krakowie w wyniku nostalgii i neurastenii. [przypis autorski]
14. Minerwa — albo Pallas: córka Jowisza, bogini mądrości i sztuk, a jednocześnie patronka krawiectwa. [przypis autorski]
15. Peter (czyt. Piter) Pan — chłopiec, który nie chciał rosnąć. [przypis autorski]
16. kobold — albo pixie: psikuśny, ale dobry karzełek. [przypis autorski]
17. inkaso — warunkowa forma płatności. [przypis edytorski]
18. gilda, właśc. gildia — związek rzemieślników określonej specjalności (kowali, złotników itp.) a. kupców; zwyczaj zrzeszania się w gildie praktykowano od średniowiecza. [przypis edytorski]
19. Hermenegilda — inaczej Superdeotyma: poeta płci żeńskiej. Postrach redakcji krajowych i zagranicznych. [przypis autorski]
20. Balabechno — miasto na Ziemiach Odzyskanych. [przypis autorski]
21. katechumen — dosł. z gr.: nauczany, instruowany; osoba dorosła przygotowująca się do przyjęcia sakramentu chrztu. [przypis edytorski]
22. Węglarski — krawiec w Krakowie. [przypis autorski]
23. Merkuriusz — syn Jowisza, bożek poetów i złodziejów. [przypis autorski]
24. Mammona — termin psychologiczny na oznaczenie zadowolenia wewnętrznego. [przypis autorski]
25. kwiaty — pachnące rośliny, Doskonały, acz niedrogi prezent dla chorych i kobiet. [przypis autorski]
26. makagigi — przysmak orientalny. [przypis autorski]
27. B. Słowiczek — zmarły niedawno krytyk i wielki przyjaciel piszącej młodzieży. [przypis autorski]