SCENA CZTERNASTA
ARGANT, GERONT, LEANDER, OKTAW, HIACYNTA, ZERBINETA, NERYNA, SKAPEN, SYLWESTER, KARLO.
SKAPEN
niesiony przez dwóch ludzi, z głową owiniętą w płótna, tak jakby był zraniony
Ojoj, ojoj! Moi państwo, widzicie mnie... Oj, oj! Widzicie mnie w bardzo smutnym stanie. Au! au! Nie chciałem umrzeć, nim mi nie będzie danym uzyskać przebaczenia wszystkich osób, które mogłem przypadkiem obrazić. Au! au! Tak, panowie, nim wydam ostatnie tchnienie, błagam z całego serca, byście mi odpuścili wszystko, co mogłem uczynić, a przede wszystkim proszę o to panów Arganta i Geronta. Au! au!
ARGANT
Jeśli o mnie chodzi, odpuszczam ci; możesz umierać w spokoju.
SKAPEN
do Geronta
To pana, panie drogi, najciężej obraziłem tymi kijami, które...
GERONT
Nie mów już o tym; przebaczam ci także.
SKAPEN
To było straszne zuchwalstwo z mej strony te kije, co...
GERONT
Zostawmy to.
SKAPEN
W godzinie śmierci trapię się okrutnie tymi kijami, które...
GERONT
Mój Boże! Siedźże już cicho.
SKAPEN
Te nieszczęśliwe kije, którymi...
GERONT
Cicho siedź, mówię, zapominam o wszystkim.
SKAPEN
O Boże! Ileż dobroci! Ale czy, w istocie, ze szczerego serca przebacza mi pan te kije, które...
GERONT
Ech, do licha, tak, tak. Nie mówmy już o niczym; przebaczam wszystko; rzecz załatwiona.
SKAPEN
Och, panie! Czuję, że mi lepiej, odkąd usłyszałem te słowa.
GERONT
Tak; ale ja ci przebaczam pod tym warunkiem, że umrzesz.
SKAPEN
Jak to, panie?
GERONT
Cofam słowo, gdybyś się miał wylizać.
SKAPEN
Au! au! Znów czuję straszliwe boleści.
ARGANT
Mości Geroncie, dla uczczenia naszego wesela daruj mu bez zastrzeżeń.
GERONT
Niechże i tak będzie.
ARGANT
Chodźmyż teraz razem wieczerzać, aby tym lepiej nacieszyć się swoim szczęściem.
SKAPEN
A mnie niechaj zaniosą też na koniec stołu, nim śmierć zamknie moje biedne oczy.
Przypisy:
1. Dans ce sac ridicule (...) l’auteur du Mizanthrope (fr.) — W tym pociesznym worku, w który zawija się Skapen, nie poznaję już autora Mizantropa. [przypis tłumacza]
2. SKAPEN, służący Leandra, hultaj — Skapena grał Molier, żona jego, Armanda, Hiacyntę. [przypis tłumacza]
3. przepomnieć (daw.) — zapomnieć. [przypis edytorski]
4. imainacja (daw.) — imaginacja; wyobraźnia; tu: wyobrażenie. [przypis edytorski]
5. usty (daw.) — dziś popr. N.lm: ustami. [przypis edytorski]
6. nic niepodobnego (daw.) — tu: nic nieprawdopodobnego; nic niemożliwego. [przypis edytorski]
7. infamis (z łac.) — osoba okryta niesławą. [przypis edytorski]
8. dowcip (daw.) — tu: inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
9. hazard — tu: ryzyko. [przypis edytorski]
10. sak — worek; tu: potrzask, pułapka. [przypis edytorski]