SCENA ÓSMA

Chryzal, Aryst, Klitander, Henryka, Armanda.

CHRYZAL

do Henryki, wiodąc przed nią Klitandra

Chodź, córko, musisz nagiąć się do mego planu,

Zdejm rękawiczkę; podaj rękę temu panu

I wiedz, że losy twoje wiecznie są złączone

Z tym, któremu tu oto daję cię za żonę.

Przeciw temu siostrzyczka bronić się nie będzie.

Rodziców trzeba słuchać, siostro, w każdym względzie,

Rozkazom ojca przeto muszę być powolną⁶⁰.

Wolą matki, jak mniemam, też gardzić nie wolno.

Cóż to znaczy?

Nic, tylko obawiam się szczerze,

Że matka ma odmienne życzenia w tej mierze

I że innego męża...

Cicho tam, ty sroko!

Idźże filozofować z nią razem głęboko,

Ale się nie wtrącajcie, kiedy ja co robię,

powiedz jej to i przestrzeż w stanowczym sposobie,

Że się jej ciosać kołków mi na łbie nie uda.

No, chodźmy.