153.
O pragnieniu posiadania szacunku tych, z którymi się przestaje. — Pycha dzierży nas tak naturalnym posiadaniem pośród naszych nędz, błędów, etc.; tracimy nawet życie z radością, byleby o tym mówiono.
Próżność; gra, polowanie, wizyty, teatr, rzekoma wiekuistość imienia.