+++
jak śnieg zapłakać
który blaskiem wypełnia
dzban głowy rozbija czaszkę
wyjmuje z niej łzy
który nauczy
wszystkich masek otworzy
oczy
obróci w nich klucz
który rozdzieli
nas nożem nocy siekierą
światła
który nakarmi
głodem a w wino
poprzemienia słowa
jak śnieg zapłakać
śnieg
który znika gdy płacze
Miasteczko Blizno
MIASTECZKO BLIZNO w ziemi jeszcze żywej już
przedśmiertnie znieczulone ukłuciami ulic
w którym chmury są dymem pachną spalonym deszczem
miasteczko tak potrzebne po to aby z niego
wyemigrować w inne wewnętrzne miasto wiersza
chociaż tam nie ma jeszcze mojego domu tylko
rusztowania: korony belki w oku wiatru
pługi krojące powietrze siewcy burzy
słowem czas już miasteczko abyś schowało swoje
ostrza to czym mnie kroisz czym zasiewasz
blizno we mnie zarazem i bruzdo w stalowej
ziemi mojego nieistnienia usłuchaj