SCENA CZTERNASTA

Zuzanna, Cherubin

ZUZANNA

wybiega z ukrycia, podbiega do alkierza i mówi przez dziurkę od klucza

Otwórz, Cherubinie, prędko; to ja, Zuzia, wychodź.

wychodzi

Ach, Zuziu, cóż za straszna scena!

Wychodź, nie ma minuty do stracenia!

przestraszony

A jak wyjść?

Nie wiem, ale wyjdź.

Jeśli nie ma wyjścia?

Po rannym spotkaniu hrabia zgniótłby cię, a my byłybyśmy zgubione. Biegnij uwiadomić Figara...

Okno nie jest może zbyt wysokie.

biegnie do okna

ze zgrozą

Z piętra! Niepodobna! Och, biedna pani! A moje małżeństwo, o Boże!

wraca

Wychodzi na inspekty; co najwyżej uszkodzę parę grządek.

zatrzymuje go, wołając

Zabije się!

w uniesieniu

W gorejącą otchłań, Zuziu, raczej, niż ją narazić... A ten całus przyniesie mi szczęście.