Pamiątki po nas
I te kobiety, pokazujące nam
codziennie, jak mali byliśmy.
Przypominające bez ustanku —
aż wywołają w nas chociaż cień
uśmiechu, lekki uśmiech
w przestrzeń. Jakby nie było
ani ich, ani tych szmatek, spranych
od pokazywania aż do nikłej siateczki
pierwszych dni,
w które nas wtedy zawijały.