SCENA IX

Czepiec, Kuba

CZEPIEC

Pódzies, smyku! pódzies, zdybiu⁴³³!

KUBA

Dejciez⁴³⁴ pokój, panie wójcie.

CZEPIEC

Nie kręć się tu pod nogami,

tu starszeństwo ino⁴³⁵ sami.

KUBA

A jo⁴³⁶ coś wim⁴³⁷ i pedziołbym⁴³⁸,

żebyście się nie ciskali.

CZEPIEC

Co...?

KUBA

Wy macie pójść kajś⁴³⁹ z nim.

tu wskazuje Gospodarza

CZEPIEC

wskazując

Z tym...

KUBA

wskazując

Co śpi.

CZEPIEC

Ka⁴⁴⁰?

KUBA

Na Moskali!

CZEPIEC

Co, ja z nim, z tym, co śpi — — ?!

KUBA

Cyt, jemu sie cosik śni;

był u niego jakiś pon⁴⁴¹,

bary mioł⁴⁴² jak chlebny piec⁴⁴³.

CZEPIEC

Jakiś bardzo znakomity pon,

jeźli⁴⁴⁴ bary mioł jak piec.

KUBA

Zajechał konno w podwórze,

a potem, jak se pogadali

z tym, co śpi — pon Jaśka wzion⁴⁴⁵;

Jasiek zaraz konia spion⁴⁴⁶

i zakrzyknął: bić Moskali!

Myśmy dwa ze Staskiem stali.

Jesce⁴⁴⁷ wam i to powtórzę,

jak oni tu sie zgodali...

CZEPIEC

A ten pon — — ?

KUBA

Gość z Ukrainy,

jakiś okropnie bogaty,

straśnie⁴⁴⁸ polskie robił miny.

CZEPIEC

Stary — ?

KUBA

Pono setne laty. —

Mówili o jakisi rzezi, krwi —

że trza objezdzywać dwory;

pon był do szyćkiego⁴⁴⁹ skory,

tak się prędziuśko zmówili,

że jak stary już skońcyli,

tośmy ledwo odskocyli

ze Staskiem ode drzwi

i niby to, ze trzymomy siwka.

CZEPIEC

Koń był siwy — ?

KUBA

Jak śnig, mliko⁴⁵⁰,

a czaprak pozłocisty.

CZEPIEC

Czy to nie jakosi podrywka,

czy Czart może ze mnie drwi?

Kto go więcej widzioł?

KUBA

Nik⁴⁵¹.

CZEPIEC

Staszek: bajok⁴⁵², a ty: śpik⁴⁵³.

KUBA

Nie wierzycie? — jest podkowa,

bo koń złotem był podkuty;

oddarła sie i jo naloz⁴⁵⁴.

CZEPIEC

Gdzie jest?

KUBA

A oddałem zaroz,

a matuś schowali do skrzynie.

CZEPIEC

Schowali podkowę do skrzyni — ?

nikomu nie pokazali;

jak na dobrom gospodynie.

dobrze — to sie nawet chwali.

Ale Szczęście! — Jo już wim,

trza, żebyśmy poszli z nim.

Słuchaj, Kuba, pódź ty ze mną,

bo jest ciemno.

Bedzies świciuł⁴⁵⁵, zbierema się⁴⁵⁶!

z gestem w stronę Gospodarza

Czekajcie! Rozmówiewa sie⁴⁵⁷!