SCENA VIII

Ksiądz, Panna Młoda, Pan Młody

PAN MŁODY

Ksiądz dobrodziej łaskaw bardzo.

Proszę nas nie zapominać.

Są i tacy, co mną gardzą,

żem jest ze wsi, bom jest z chłopa.

Patrzą koso — zbędą prędko,

a tu mi na sercu lentko⁴¹.

Sami swoi, polska szopa,

i ja z chłopa, i wy z chłopa.

Ksiądz dobrodziej już niebawem

będzie nosić pelerynkę⁴² — ?

Może i należy mi się;

lecz pewnego nic nie wi się.

Inni także robią ślinkę⁴³!

Może sprawię pelerynkę —

Może z konsystorza⁴⁴ przecie

popatrzą okiem łaskawem;

życzę bardzo.

Choć co dadzą;

ino te ciarachy⁴⁵ tworde,

trza by stoć i walić w morde.

Moja duszko, tu sie mówi

o kościelnej dostojności,

którą mają przyznać Jegomości.

Jo myślała, że co inne.

Naiwne to i niewinne.