SCENA XIV

Radczyni, Maryna

RADCZYNI

A panny już bez pamięci,

widzę, hulają.

Do smaku.

Jak mnie Czepiec chwycił wpół,

jak zawinął i obleciał w kółko,

tom w oczach zobaczyła gwiazdy,

jakby jakieś napowietrzne jazdy,

kręcące się zawrotem kół.

Pot oblewa całe czółko;

możesz się zaziębić wnet.

A tak — teraz to sobie myślę:

co insze złoto, a co insze miedź.

Nie pleć, spocznij, cicho siedź.

A myśl moja het, het, het...