SCENA XIV

Panna Młoda, Marysia

MARYSIA

Cieszę się, a myślę sobie,

że ci będzie, siostro, żal.

Czego żal?

Jakeś do pola ganiała

krasą⁴⁶⁸ i siemieniatke⁴⁶⁹;

jageś jesce była⁴⁷⁰ mała

i ty, i Hanusia, i ja,

byłyśmy razem doma,

że ci sie zacnie⁴⁷¹ bez stajnie;

żeś kole niej wyrosła zwycajnie

i bez cały ty wsioski roboty⁴⁷²,

bez tego harowanio;

że jak ty bedzies panią,

cieszę sie, a myślę sobie,

że ci będzie, siostro, żal.

Czego żal — —?

Że ci sie będzie cnieło⁴⁷³

bez tatusia, bez nos,

bez tych płotów, bez ogroda;

że choć sie chłopem uciesys,

jesce tu płacząca przylecis,

bo tutok⁴⁷⁴ duszę mos⁴⁷⁵,

bo tu sie serce przyjęło,

a tam ci będzie samotno

i bez to⁴⁷⁶ ci będzie markotno,

i bez to ci będzie żal.

Mało szkoda, krótki żal.

A teraz ty sobie chwal,

rumień się teraz i pal;

ale tutok dusza sie ostanie

i tutok twoje kochanie,

a tam ci będzie samotno

i bez to ci będzie markotno,

i bez to ci będzie żal.