Ama
Moja tygrysica błękitnooka,
na hebanowem łożu wyciągnięta,
jedwab kaszmirski otula ją — śni.
Szemrzą strumyki wśród araukaryj. —
Kazałem do marmurowej sali
wpuścić lwa olbrzymiego z gór Atlasu.
Wsunął się niemy — z piorunami w ślepiach.
Obszedł mnie wkrąg, nie racząc spozierać.
Zwarłem drzwi na łańcuch
i z miradoru patrzę
wśród purpurowo-złoto-błękitnych arabesek.
Ama ocknęła się —
moręgowatym ogonem wyrażając radość —
leniwo — niby odaliska — szła ku lwu pustyni.
Lecz on drapieżną opętany chucią
runął, jak zgóry oberwana skała.
Zwarli się —
i czworgiem łap wyskoczył w powietrze —
— czarna jaskinia mignęła pod brzuchem.
Ama łyskawicą wysunęła się — kłąb
sinych wężów niosąc w paszczy — wnętrzności lwa.
Z pustą ziejącą otchłanią zataczał się
i zwolna obchodził lew jamę krwi konając.
Jak na wieczornych przechadzkach nad morzem,
łasiła się do mej ręki Ama — od lwa nietknięta —
tylko bardziej leniwa pokłada się u mych nóg —
i nie mogła wstać.
Cierpiąc patrzała na mnie tajemniczym blaskiem,
a w oczach jej morze gasło i ciemniało.
Przypisy:
1. efemerydy — jednodniówki, jętki. [przypis redakcyjny]
2. nereidy (mit. gr.) — nimfy wodne. [przypis edytorski]
3. mulłanki — tu: fletnia z trzciny. [przypis redakcyjny]
4. Pan (mit. gr.) — bożek leśny, czczony szczególnie przez pasterzy. [przypis redakcyjny]
5. pustułka — ptak z rodziny sokołowatych. [przypis redakcyjny]
6. Gryf i Łabeda — postacie ze zmyślonej mitologii kaszubskiej; on ma kształt gryfa, ona łabędzia. [przypis redakcyjny]
7. Nomy (mit. germ.) — trzy dziewice, piastunki Losu. [przypis redakcyjny]
8. Abderrahman — Abderrahman I, założyciel (755 r.) niezależnego kalifatu w Kordobie, twórca sławnego pałacu Alkazar w Sewilli i meczetu w Kordobie. [przypis redakcyjny]
9. zwiotszały (daw.) — zestarzały, zniszczony. [przypis edytorski]
10. chaszcza — dziś: gąszcz. [przypis edytorski]
11. skiba — dziś: część ziemi odrzucona na bok przez pług. [przypis edytorski]
12. dyl — drewniana belka. [przypis edytorski]
13. hostia (łac.: ofiara) — okrągły opłatek z mąki pszennej; niekwaszony (przaśny) chleb używany podczas mszy świętej w kościele katolickim; hostia według dogmatów katolickich w czasie obrzędu mszy staje się prawdziwym ciałem Chrystusa. [przypis edytorski]
14. jąć (daw.) — zacząć. [przypis edytorski]
15. oberwisko — osuwisko, klif. [przypis edytorski]
16. kładnę (daw. forma 3.os.lp) — dziś: kładę. [przypis edytorski]
17. Wil — William Szekspir. [przypis edytorski]
18. Imogena — postać z Cymbelina Szekspira [przypis edytorski]