8. MODLITWA DO Św. BARBARY.
Swięta Barbaro, perło Jezusowa.
Któraś grzesznica do nieba gotowa,
Przybądź konającemu,
Do śmierci smutnemu.
O Jezu, Jezu, Tyś nadzieja moja,
O wieszże dobrze, że ja sługa Twoja.
Służę ci, służę, służyć obiecuję,
Na tym tu świecie z Tobą rezentuję[22].
[Str. 16] Światło miłości,
Światło przebiegłości.
Jak ci moja dusza będzie z ciała wychodziła,
Proście, Michale, żeby nie zbłądziła.
Michale Archaniele, nie podajcie jéj ta
Na czartowskie płomienie.
Kiedy sam Pan Jezus na prawicy siędzie.
Czarci ustąpcie, bo nie o was rada[23].
Czarci ustąpili, zawołali „biada!”
O sędzio sprawiedliwy!
Narodził się Jezus u Matki świętościwéj.
O Matko świętościwa,
Jeszczem ci takiéj męki nie widziała,
Jak ją teraz widzę.
Do krzyża przybitego,
Octem, żółcią napojonego!
Ą cóż to ta w mojém sercu czuję,
Że kapłan Pana Jezuska piastuje.
Piastujże, piastuj aż na wieki wieków. Amen.
Kto tę modlitwę będzie odmawiał trzy razy na dzień do świętéj Barbary, nie będzie umierał przez[24] jéj ofiary.
9. POWITANIE MIESIĄCA NA NOWIU[25].
Witam cię witam miesiącu,
Niebieski dziedzicu.
Tobie światło, z gwiazd korona,
A mnie zdrowie i fortuna.
Witam cię, witam miesiącu nowy,
Żeby nas nie bolały głowy.
Zdrowaś Marya i t. d.
Przypisy:
[1] Patrz tom III, str. 366, w przypisie 3.
[2] Rok 1857, tom I, str. 269.
[3] Odpowiada na prośbę dusz cmentarz.
[4] Klną.
[5] Nauczyłaś się.
[6] Dokucza.
[7] Napadli.
[8] Nie chciał się nikt podjąć.
[9] Tu.
[10] Splata włosy.
[11] Opiekowała się nią.
[12] Gdy która szukała.
[13] Ewangelista.
[14] Głębokie lasy otaczały niegdyś Częstochowę.
[15] Cztery te wiersze są waryantem téjże pieśni.
[16] Zastała tam.
[17] Koguty.
[18] Ewangelią.
[19] Relikwie.
[20] Następuje takież samo co w powyższéj modlitwie zakończenie (kto tę modlitwę będzie mówił i t. d.).
[21] Czatuje na mnie.
[22] Bardzo, nader, wielce.
[23] Niezrozumiały mi wyraz.
[24] Rezyduję, mieszkam.
[25] Bo nie nad wami Bóg swą pieczę rozciąga.
[26] Bez.
[27] Bardzo stara pieśń, zabobon ludu wiernie wyrażająca.