SCENA I

Pokój w pałacu.

Książę Fryderyk, Oliwer, Panowie i Służba.

KSIĄŻĘ FRYDERYK

Odtąd na oczy ci się nie pokazał?

To być nie może. Gdyby mej natury

Dobroć nie była najlepszą połową,

Skoro cię trzymam, nie szukałbym dalej

Zemsty mej celu. Lecz słuchaj mnie dobrze:

Znajdź twego brata, gdziekolwiek się kryje;

Szukaj go z świecą, rok ci na to daję,

Przyprowadź mi go żywym lub umarłym,

Albo uciekaj z granic mego państwa;

Ja sekwestruję twój dom, twoje ziemie,

Dopóki brat twój ust własnych zeznaniem

Mym podejrzeniom nie położy końca.

O, książę, gdybyś w sercu moim czytał!

Ja nigdy brata mego nie kochałem.

Łotrze obrzydły!

Wypchnijcie go za drzwi!

A z mych urzędów, komu to należy,

Niech wszystkie dobra jego oszacuje,

I niech bez zwłoki z domu go wyrzuci.