III

Chatko! ściany twoje stoją,

Lecz cię wkrótce proch zagrzebie

Jaż przyrosłem tak do ciebie,

Ty tak wzrosłaś — w duszę moją!

Wkrótce wnijdę w nowy kątek,

Obcy sercu i pamięci —

Nic z mych wrażeń, nic z pamiątek,

Nowej strzechy nie uświęci. —

Tam przeniosę me cygaro,

I mój stolik, i węzgłowie;

Łacno wznowić chatkę starą,

Lecz już duszy nie odnowię.

Szukać wrażeń już nie sposób

Zardzawiałemi oczyma;

A w tym świecie, wśród tych osób,

Już pamiątek dla mnie nié ma. —

Już widoki z okien nowe:

Niemna okiem nie pogonię,

Lasów k’sobie nie przyzowę¹⁴,

Bo te będą w innej stronie.

I mój ogród... precz te żale!

Już minęła młodość mglista. —

Cóż po sercu? po zapale?

Trzeba żyć już jak statysta...

Było... przeszło... cóż rozpacze?

Daj waletę¹⁵ życiu temu!...

Chwilka... chwilka... niech zapłaczę,

Niechaj westchnę po staremu!

15 lutego 1847

Przypisy:

1. Ich sehe des Dorfes Weiden, Des Wiesenbaches Rand, Wo ich die ersten Freuden Den ersten Schmerz empfand (niem.) — Widzę wiejskie pastwiska, obrzeża Weisenbach, gdzie doznałem pierwszych radości i pierwszego bólu; tłum. WL. [przypis edytorski]

2. dranice — drewniane deseczki służące do pokrycia dachu, wykonywane ręcznie z drewna drzew iglastych. [przypis edytorski]

3. wnijście (daw.) — wejście. [przypis edytorski]

4. gdyby — tu: jakby, niby. [przypis edytorski]

5. ochrończy — dziś: ochronny. [przypis edytorski]

6. podzieną się (gw.) — dziś popr.: podzieją się. [przypis edytorski]

7. tum (...) trząsł — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika: tu trząsłem. [przypis edytorski]

8. lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]

9. wczas (daw.) — odpoczynek. [przypis edytorski]

10. kraśny — piękny, kolorowy. [przypis edytorski]

11. niżli — dziś popr.: niż a. niźli. [przypis edytorski]

12. węzgłowie — dziś: wezgłowie; szczytowa część łóżka. [przypis edytorski]

13. zasiękła — dziś popr.: wsiąkła. [przypis edytorski]

14. przyzowę — dziś popr.: przyzwę. [przypis edytorski]

15. waleta — utwór poetycki o charakterze elegijnym, wyrażający żal z powodu rozstania się z bliskimi osobami, domem czy krajem rodzinnym; z łac. vale: pozdrowienie przy pożegnaniu (bądź zdrów, żegnaj). [przypis edytorski]