Homerowa dziatwa
Boże mój, Boże! jak to poecie
Trudno i nudno żyć na tym świecie;
Każdego kocha, ufa bez granic,
I w sercach rymu dla serca szuka,
A dobrzy ludzie mają go za nic,
Bo zwieść poetę niewielka sztuka,
Przecież go każdy zwodzić ochoczy,
My tacy prości, a oni biegli,
Więc na złość światu zamknijmy oczy,
Udajmy, żeśmy nic nie postrzegli;
Niech zwodzi przyjaźń, zwodzi niewiasta,
Niech szarpie krytyk, lichwiarz odziera;
Ślepym był Homer nasz protoplasta,
Więc bądźmy ślepi na cześć Homera. —
Przypisy:
1. znijdź (daw.) — zejdź. [przypis edytorski]
2. hołota — gołota; bieda. [przypis edytorski]
3. w strzesie — dziś popr. forma Msc.: w strzesze; strzecha: słomiane pokrycie dachu chaty wiejskiej. [przypis edytorski]
4. Quem tu Melpomene (...) videris — Kogo ty Melpomene łagodnym wzrokiem raz dotkniesz przy urodzeniu; por. Horacy, Pieśni IV, 3. [przypis edytorski]
5. biegą — dziś: biegną, lecą, płyną. [przypis edytorski]
6. ekspiacja (łac.) — oczyszczenie; też: żal za grzechy. [przypis edytorski]
7. pozapustny — pokarnawałowy; zapusty: okres zabaw, uczt i spotkań towarzyskich po świętach Bożego Narodzenia i Nowym Roku, kończący się wraz z początkiem Wielkiego Postu, obejmującego 40 dni przed Wielkanocą. [przypis edytorski]
8. z tobąm nie gwarzył — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika: z tobą nie gwarzyłem. [przypis edytorski]
9. saltare (łac.) — tańczyć; tu: by tańczyć. [przypis edytorski]
10. paenitet mihi (łac.) — ukarz mnie. [przypis edytorski]
11. przywdziać sukienkę Lojoli — wstąpić do zakonu jezuitów; Ignacy Loyola (1491–1556) był założycielem zakonu jezuitów. [przypis edytorski]
12. Absolve, absolve o pater Sarbievi (łac.) — rozgrzesz, ojcze Sarbiewski. [przypis edytorski]
13. niedowolen — niezadowolony. [przypis edytorski]
14. Brytany — mieszkańcy Wielkiej Brytanii. [przypis edytorski]
15. nie ważneż — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy nie ważne. [przypis edytorski]
16. kraśny — piękny. [przypis edytorski]
17. poparny — podwójny; podzielony na dwa a. występujący w parach. [przypis edytorski]
18. bronowłoka — włóczący bronę; przen.: pracujący przy uprawie roli (jak wół a. koń roboczy). [przypis edytorski]