INDICE
| Idyllio rustico | [1] |
| Sultão | [18] |
| Ultima dadiva | [41] |
| Preludios de festa | [55] |
| Typos da terra | [73] |
| Vae Victoribus | [101] |
| Maricas | [111] |
| Para a escola | [119] |
| Tragedia rustica | [131] |
| Abyssus abyssum | [153] |
| Mãe | [169] |
| Arrulhos | [179] |
| Batalhas domesticas | [195] |
OS MEUS AMORES E A CRITICA
Por donde voy me sigue como memoria tierna
tu imagen que en mi pecho conduzco en un altar;
¡y mi cerebro canta como una estrofa eterna
el coro que tus árboles entonan á la mar!
Não fazem mal as musas aos doutoures.
Folhas dispersas dos meus annos de oiro,
Vivo enxame das minhas alvoradas,
Tenho zelos de vós, folhas sagradas,
As Desdemonas sois de um outro moiro.
Os meus amores! que livro
Tão fragante e saboroso!
Scentelhas aureas e vivas,
D'um prosador luminoso!
Brisas da serra!
Trechos idylicos
Da nossa terra!»
Fernandes Casta.