SATIRICAS
Miña nai foi-me casar
Prometeume bois e vacas,
Cando me foi dal-o dote
Deume unha cunca de papas,
Sale para fóra
Cara de macaco,
Tiroch' unha pedra,
Fagoch' um buraco.
Sale para fóra,
Deixame pasar,
Tua nai é probre
Non ten que me dar.
A muller de Roquetroque,
Non ten faldra na camisa,
Si llo sabe Roquetroque,
Non se hade ter co a risa.
As señoras son bonitas,
Porque teñen almidon:
¡Quén mas dera ver na eira
Tirando polo ligon!
Se ti viras o que eu vin,
Indo pol-a carballeira,
Vinte e cinco xastres juntos
Cosendo n'unha monteira.
Se ti viras o que eu vin
O gato n'unha ventana
Tocando n'um violin.
Se ti viras o que eu vin,
Na feira de Monterroso,
Vinte e cinco estudiantes,
A cabalo d'un raposo.
Miña nai por me casar
Prometeume canto tiña,
Cando me foi dal o dote
Pagoume c'unha galiña.
A cama do crego é boa,
Mais no médio tén un ai!
A nena que n'ela dorme
Ó reino de Dios non vai.
Galicia, III, 242, 43.
Yo traijo tantos dobrones
Como en la mano de dedos,
Y la brona d'esta tierra
No la comerán los perros.
Teño tres cartos e medio
Mettidos nunh agulleiro,
Casa comigo rapaza
Que teño moito dinheiro.
Tráelo sombreiro torto
Bén-o podes pôr direito,
Que anque che son moreniña
Eu a ti non me sujeito.
Se fores a San Amaro
San Amaro de Barouta,
Se fores a San Amaro
Bailarás con pouca-roupa.
Bonitiña non cha sou,
De fea non teño nada,
Non me criou miña nai
Para ti, cara lavada.
Meu siñor San Adrian
É un santo miragroso
Pedinll'o un mozo bonito
Doum'un barbas de raposo.
Eu casar ben me casaba
Recear ben o receo,
Sinto d'andar preguntando
A como val'o centeo.
Caseime no mes d'Agosto
Porque habia muito pan,
O forno de miña sogra
Cria o fieito no vran.
Ainda che ei de botar unha
Inda che ei de botar outra,
Inda che ei de botar unha
Que che ha de queimal a roupa.
Por moiro que te presumas
Verbum caro factum és,
Non eres branco de cara
E eres trenco dos pés.
Adios ti, Pontenafonso,
Non sei quen te acabará...
Trinta anos me levache
Flor da miña mocedá!
Alalala, lala, lala
Alalala, lala, lá.....
Galicia, III, 218.