walt den anger und die heide
beide kleiden: dast dien kleinen vogelen nôt.
man siht bluomen manicvalt,
30 valt an maneger stolzen meide:
reide löcke tragents unde mündel rôt.
seht, der fröide was vil nâch zergangen.
ach mîs herzen! jâ muoz mich belangen
nâch dem triutelehten lîbe. owê, wan wære er mîn!