25 wê, wer wære an fröiden danne mîn genôz!

[Ich wæn iemen kunne erdenken]

waz man wunne bî den wîben

vindet; si gênt hôhen muot.

swer den sorgen welle entwenken,

30 der sol stæte an in belîben,

wan si sint für trûren guot.

swem si lieplîch blickent tougen

in diu herzen mit den ougen,

daz weiz ich wol sunder lougen