Doch was ein wunder, daz er gnas,
So hart und er gevallen was. 5
Dem arczet gab er einen schlag
Ze lon, das er am ruggen glag.
Zur hinter tür er trumpelt aus,
Den wirt den liess er in dem haus.
Friczo der ward wüten ser. 10
Wie laut er schre: Wo schilt? Wo sper?
Fechtens hiet er do begunnen,
Do was ym der veint endrunnen.