Der sich zuor e mit ir verphlicht.
Ist sey arm, nu hin, daz sey!
Dannocht lebt sey noch da pey, 35
Sey schlaft dest bas und furcht ir nit
Vor teupen und vor feursch gschicht.
Es ist behuot ir leib und guot,
So hats verguot, wie man ir tuot.
Neid ir auch nicht kan geschaden, 40
Daz recht wir sehend armuot haben,
Von der noch vil ze sagen wär,