Gunterfay der schluog und schluog
So lange weil und ane fuog,
*** Des was do Ofenstek ze fäyss 30
Und hiet geswanczt, daz ym der swäiss
Durch seinen diken schoppen ran.
Des ward er auch so müd der man,
Daz er nicht furbas mocht gesten;
Des muost er ab dem tancze gen. 35
Er legt sich in daz gras und sprach: