Der spilman geswäig, der Gumpost schre:
Got geb ym läid und alles we,
Der an dem spiegel schuldig sey! 15
Hie verstuond man vil wol pey,
Wer den spiegel kauffet hiet
Und wen er mit dem fluoch erryet;
Des lachet man, es was nicht zeit,
Daz sich derheben scholt ein streyt. 20
Des ward nu von dem tancz gelassen,
Die man von müdi nider sassen,