Und zukt sein faustmesser aus.

Do was er also gancz von horn,

Daz alz ir stupfen was verlorn. 20

Des was her Reymprecht auch nit träg,

Wie er an dem ruken lag.

Er bäyss ir vil und räyss ir me,

Des cham vil mangem twerg ze we.

An die augen schreuwens so, 25

Des ward er schier geplendet do.

Dannocht was er nicht ze faul