Dann alläine gottes vorcht,
Gottes minne unverworcht.
*** Also fuor er hin so bald 15
Enmitten in den Swarczwald,
Da verdienet er vil gwär
In ganczer andâcht an gevär
* Nâch disem läyd das ewig leben.
Das well uns auch der selbig geben, 20
Der wasser aus dem stäin beschert
Hât und auch ze wein bekert!