Grohnert s. [Gron].
Grolf s. [Gar] (V.).
Grolms, Grommes s. [Hieronymus].
GRON I. ahd. gruoni, mhd. grüene, altsächs. grôni „grün“ (wohl in dem Sinne von lebensfrisch).
FN. Cronhart: Grohnert — Grunert — Krunert — Grünert — Krünert — Kreunert. Gen. Gronartz.
(Gronhari): Groner — Kroner — Kröner — Gruner — Grüner — Krüner.
(Gruonrih): Grönrich.
(Gronwald): Grünhold.
Einstämmige Kürzung Gron-.
Grun: Grone — Krohn — Grun (Grunemann) — Grüne; Grün. Gen. Gronen. Patr. A. Gröning — Kröning — Grüning.