Häterich s. [Hath] (V.).

HATH I. (got. hathus) ahd. hadu, angels. headho „Krieg“. Schon im 1. Jh. (Catualda).

FN. Hathubald: Hadeball — Happold — Habold; Habelt — Hebold.

Hadaperht: Habbert — Happert — Happrich — Haprecht — Hebert. Gen. Habberts. Patr. A. Haberding.

Vklf. (1): Heberle; Häberlein. Patr. A. Heberling.

Hadufrid: Haffert; Haffer.

(Hadheri): Hedermann.

Hadaleih: Hadlich — Hedlich.

Hadamar: Hattemer — Hammer — Hamer.