Häterich s. [Hath] (V.).
HATH I. (got. hathus) ahd. hadu, angels. headho „Krieg“. Schon im 1. Jh. (Catualda).
FN. Hathubald: Hadeball — Happold — Habold; Habelt — Hebold.
Hadaperht: Habbert — Happert — Happrich — Haprecht — Hebert. Gen. Habberts. Patr. A. Haberding.
Vklf. (1): Heberle; Häberlein. Patr. A. Heberling.
Hadufrid: Haffert; Haffer.
(Hadheri): Hedermann.
Hadaleih: Hadlich — Hedlich.
Hadamar: Hattemer — Hammer — Hamer.