Heb- s. [Hath] (V., zweist. K.).
Hebbel s. [Hath] (zweist. K.).
Hebenkrieg III. Satz-N. „einer, der den Krieg anhebt“.
Hebenschimpf III. Satz-N. „der den Scherz anhebt“, Spaßmacher.
Hebenstreit III. Satz-N. „der den Streit anhebt“ (Michel Hebdenstreit 1591) — auch Hebestreit.
Hebetanz III. Satz-N. „Vortänzer“.
Hech-, Heck- s. [Hag] (V., einst. K.).
Hecht III. „Hecht“ Wienand Heketh 1316 (Lipp. Reg.).
Hecker a) I. s. [Hag] b) III. „[Gärtner]“.
Hed- s. [Hath] (V., einst. K.).