Joseph II. hebr. „er fügt hinzu“ (1. Mos. 30, 24); als christlicher N. von Joseph, dem Manne der Maria, stammend. (Kal. 19. März).
FN. Joseph; Josef. Gen. Josephs (Jever) — lat. Josephi. Patr. A. Josepher. Patr. Zss. Josephson.
Verkürzt im Anlaut: Sepp (südd.).
Jost s. a) [Jodocus] b) [Justus].
Jowien s. [God] (V.).
Juchem s. [Joachim].
Jump- s. [Gund] (V.).
JUNG I. got. guggs, ahd. jung, mhd. junc „jung“. In altd. EN. weit seltener als alt.
FN. Jungman: Jungmann, Junkmann.
Jungarat: Junkert.