Verkleinert (l): Randel (k): Rentke. (z) Rantze; Rantsch.
Auslautend 63 mal (Först.) -rand: Bertrand.
RANG I. zu ahd. ringen „ringen“, rang „Kampf“.
FN. Ranchar: Ranger — Rencker — Renger.
Einstämmige Kürzung Rang-.
Rence: Ranke; Ranck; Rang — Rencke; Renk.
Ranger s. 1) [Ragan] (V.) 2) [Rang].
Ränicke s. [Ragan] (einst. K.).
Ranke s. 1) [Ragan] (einst. K.) 2) [Rang].
Rann- s. 1) [Ragan] (V.) 2) Rand.