Rum- s. 1) [Hrod] (V.) 2) [Hrom].
Rüm-, Rumm-, Rümm- s. [Hrom].
Rumohr III. Dorf bei Kiel, ehemals Rugemoor d. i. rauhes (= mit Gebüsch bewachsenes) Moor.
Rump- s. [Hrom] (V., zweist. K.).
Rumschöttel s. [Reumschüssel].
RUN I. got. runa, ahd. rûna, mhd. rûne „Geheimnis, geheime Weisheit“ (vgl. „Runen“ und das nhd. „raunen“).
FN. Runger: Ronniger.
Runhard: Rönnert.
Runheri: Rohner — Ronner — Röhner — Rauner.
Runuald: Rönelt.