Niederd. van (bes. niederrhein.): van Cleve, auch van Cleef, van Dyck (Vandyck); van Nuyhs; van Geldern — van den Bergh; van den Wyngaert (holl.) — van der Beeck (Bach); van der Horst; van der Moolen; van der Venne; van der Voer (holl. von der Furt) — häufig mit dem Hauptwort in eins gezogen: Vanderburgh. Vanderbrück. Vanderscheid. Vandersee.
Van der zsgz. in ver: Verbrugghe. Verfurth. Vergeest („von der Geest“, Gegensatz zu der „Marsch“). Verhoek (s. Vandenhoek). Vermöhlen („von der Mühle“). Versteegen.
Als Entstellungen erscheinen: Wanderbank. Wandersee.
Voogd s. [Vogt].
Vörg s. [Ferg].
Vor mit Hauptw. u. Art. zur Bildung von ON. und FN. Vormbaum. Vormberg. Vormschlag. Vormstein. Vormweg. — Vormsand.
Getrennt: vorm Walde.
Vornbäumen.
Vorreiter III. „der fürstlichen Wagen vorreitet“.
FN. Vorreiter; Vorreuter.