Wanger, Wank- s. [Wan].
Wann- s. [Wan].
Wannschaffe s. [Wahnschaffe].
WAR I. 1) zu ahd. waren, mhd. warn „wahren“ 2) zu got. varjan, ahd. warjan, mhd. wern „wehren“ 3) ahd. mhd. wâr „wahr“.
FN. Warfrid: Gen. Wehrfritz.
Warger: Werger; Werker.
Werigoȥ: Warkos.
Warlaicus: Warlich — Wahrlich — Werlich.
Waraman: Wehrmann — Wörmann.
Warimund: Wahrmund.