Wanger, Wank- s. [Wan].

Wann- s. [Wan].

Wannschaffe s. [Wahnschaffe].

WAR I. 1) zu ahd. waren, mhd. warn „wahren“ 2) zu got. varjan, ahd. warjan, mhd. wern „wehren“ 3) ahd. mhd. wâr „wahr“.

FN. Warfrid: Gen. Wehrfritz.

Warger: Werger; Werker.

Werigoȥ: Warkos.

Warlaicus: Warlich — Wahrlich — Werlich.

Waraman: Wehrmann — Wörmann.

Warimund: Wahrmund.