Wollner III. mhd. wollener „Wollbereiter“. Konradus Lanifex. = Kord Wullner 1306. (Lipp. Reg.). Auch Wöllner — Wüllner.
Wolp-, Wölp- s. 1) [Wald] (V.) 2) [Wulf] (V.).
Wolt-, Wölt- s. [Wald] (V., einst. K.).
Woltag s. [Wulf].
Woltemate III. niederd. „wohl zu Maße“ (der das rechte Maß zu halten weiß). Auch Woldemade; Woldemathe — halbhochd. Woltemas.
Wolzogen III. „wohlgezogen“.
Wöniger s. [Wun].
Wop- s. [Wod] (zweist. K.).
Wörn- s. [Warin] (V., einst K.).
Wortmann s. [Ward].