sek, n. seke, Sech, Pflugmesser.
sêk, siech; ungesund; bes. aussätzig.
sê-kanne, herba ciclagus (nymphaea).
sê-kante, f. -kant, m. Seeseite, Küste.
sêke-dage = sukedage.
sêk(e)de, seikte, f. Siechheit, Krankheit.
sêke-dôm, m. Siechtum; de rode s., die Ruhr.
sekele, f. Sichel; Dem. sekelîn.
sekel-krût, Sichelkraut, falcaria latifolia.
sêken, sw. v. siechen, kränkeln.