brudegam, Bräutigam; auch: Gemahl.
brude (= bruwede), Gebräu?
brudeknecht, Brautführer.
bruden, sw. v. (brauten), heiraten.
bruden (brüden), (urspr. coire, futuere, stuprare; in abgeschwächter u. ganz verblasster Bedeutung) vexieren, necken. Vgl. Hildebrand in Gr. W. B. 106 s. v. gehei.
bruderie, Spass, Scherz.
brugge, f. Brücke (u. Strasse).
brugge-block, (festes) Brückenholz.
brugge-hamer, Hammer der Steinbrücker (Strassenpflasterer).
brugge-holt, Holz (Bohlen) zu e. Brücke.