elvene, die Zahl 11; elvenich, der eilfte.
elvinge, die Elben (Elfen).
elvisch, elbisch d. i. im Kopfe verwirrt, geisteskrank.
elfklatte, Weichselzopf.
eme, ihm u. ihn; ihnen; refl. = sik.
(emeke), f. Ameise; emekenhope, Ameisenhaufe.
em(e)kes, (eimkes, emes, embsch), von Emeke, d. i. Einbeck.
emelte, Kornwurm; im Osnabr. auch Baum-, Blattlaus.
emere, f. amere, glühende Asche, Loderasche.
emete, amete, f. Ameise; emeten-ei, Ameisen-ei.