ic sal u gheven goets ghenoech,
met Isabele mijns herten vrouwe.’
3‘Die schande en valt mi nemmermeer,
mi selven te bringhen in dat verdriet!’
sprac Gheert van Velsen tot sinen heer,
‘uwer loddeghinne en willic niet.’
4Die grave sprac met fellen moede:
‘anders mochdi uw reden wel belegghen,
Gheert van Velsen, sult op u hoeden,
mijn loddeghinne suldi seker hebben.’