veel dochters lieten daer hun leven en blom.’
7Noch ging zy voor haer zuster staen:
‘zuster, laet my wandelen gaen,
ik wil mynheer Halewyn eens spreeken aen.’
8‘Neen, myn zuster schoone blom!
al die daer gaet komt nooit wed’rom,
van al de maegde die daer blyve staen de menschen stom.’
9Voor ’t lest sprak zy haren broeder aen:
‘mag ik by heer Halewyn gaen?
dit is al myn verzoek, wilt my toch toestaen!