op ieder plooi een goude knop
en eenen alderkostelyksten voorschoot daer op.
14Zy sprong dan op haer vaders paerd
en rede voort te bosse waert
met een mannelyk hert heel onvervaerd.
15In ’t midden van den bosch heel fyn
daer vond zy mynheer Halewyn,
hy sprak: ‘schoon maegd, gy moet willekom zyn!
16Ik hoop gy zult worden myn deel,
laet ons ryden nae myn kasteel,