lag zyn hoofd voor zyn voeten ras
en hy het wel verdiend op dat pas.
24Den kop sprak levende nog half:
‘maget, ziet daer neven de galg,
daer zult gy vinden eenen pot met zalf
25En strykt die voort an mynen mond!’
maer zy riep: ‘sterft valschen grond!’
en hy gaf zynen geest terstond.
26Zy nam het hoofd op heel verstoord
en rede op haer peerd zoo voort