met scherpe swaerden ghinghen si daer slaen,
dat Vriesken dat bleef daer doot,
ic swere u op mijn trouwe fijn:
hi en was noit in meerder noot.
11Die here reet den selven pat
al daer die Vriese te riden plach,
al voor sijn eighen dore:
‘staet op, mijn alderliefste lief!
die Vriese die is daer vore.’
12Dat vrouken die dat haest vernam