ende maken groot gheschal.
mijn lichaem hoort den wormen,
dwelc ic hem gheven sal.’
13Men ghinker stormen, strijen,
haer lief die bleef daer doot.
‘waer sal ic nu gaen oft rijen?
noit vrou in meerder noot!’
14Si was van rou ghestorven
wanneer si sach sijn bloet
en heeft die doot verworven