7‘Wel duivel, wel duivel, wacht nog een letseke,
tot dat ik myn broeder gesproken heb.
8Wel broeder, wel broeder, vergeet niet den armen
van hem te geven een sneêke drooge brood.
9Had ik den armen ja nooit vergeten,
ik had niet moeten branden in ’t helsche vier.’
10De duivel meende het lyk optenemen
en daermeê te vliegen ter venster uit.
11‘Wel duivel, wel duivel, wacht nog een letseke,
tot dat ik myn moeder gesproken heb.