en kruipt dan by my onder.’ Sa.
8En hy trok uit zyn kous en schoen,
hy kroop by het weerdinneken onder—
maer wat zy deden en zeg ik niet—
dat geeft my gans geen wonder. Sa.
9En ’s morgens vroeg, den dag kwam aen.
den weerd kwam t’huis gegangen:
den kreupelen sprong ter venster uit,
zyn krukken liet hy hangen. Sa.
10Maer als hy in den velde kwam,