¶ Nr. 58.

Sangessold.

1‘Ic sie die morghensterre,

mijns lievekens daer aenschijn,

men salse wecken met sanghe

die alderliefste mijn.’

2‘Wie isset die daer singhet

ende mi niet slapen en laet?

hi sal sijn singhen laten,

voorwaer segghe ic hem dat.’