mijn moerken soude mi schelden,
storte ic dan minen coelen wijn,
alleine soude ic hem ghelden.’
4‘En sorghet niet voor den coelen wijn,
wilt voor u selven sorghen:
die waert is onser beider vrient,
hi sal ons noch wel borghen.’
5Hi namse in sinen witten armen
heimelic al stille
al in een duister camerken,